Μου λέγανε :
να ‘σαι προσγειωμένος, να ‘σαι λογικός, να ‘σαι μετρημένος, να μην πετάς στα
σύννεφα, να μην πιστεύεις σε παραμύθια σαν ανόητος… να μην γελάς δυνατά σαν
χάχας… και εγώ που πάντα ένιωθα να με πνίγει η διογκωμένη λογική τους άρχισα να
δηλώνω και τρελός… και ανόητος…και μωρός… έκανα παντιέρα μου τα λόγια του Ελύτη «ας
μας φωνάζουν αεροβάτες»…. τα όνειρα μου τα έκανα μπαλόνια και με την καρδιά μικρού
παιδιού έκανα το άλμα από την άκρη του γκρεμού για να μάθω τα μυστικά του
ουρανού…των αστεριών και των ανέμων… και αν τα μπαλονόνειρα μου δεν αντέξουν
και σπάσουν θα έχω προλάβει να δω τον κόσμο όπως τον βλέπουν μόνο τα πουλιά… οι
«τρελοί»… και οι ονειροπόλοι….
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου