Τι να σου πω
που κουράστηκα πια… κουράστηκα να τρέχω πίσω σου … να προσπαθώ… να
δικαιολογώ… κουράστηκα να βγαίνω πάντα
κατηγορούμενος… δεν είναι ότι περίμενα ευχαριστώ είναι ότι είχα μια ελπίδα..
μια τόση δα μικρή ελπίδα πως κάποια στιγμή θα δεις… θα κατανοήσεις… μα εσύ το
μόνο που πάντα έβλεπες ήταν ο εαυτό σου … εσύ το θύμα… … εσύ δίνεις… εσύ καταλαβαίνεις…
εσύ αγαπάς… εσύ θυσιάζεσαι… εσύ κάνεις υπερβάσεις…
Ότι μα ότι
και να κάνω ξέρω… τώρα ξέρω… κενό… ακόμα
και την στιγμή που αιμορραγώ προτεραιότητα έχει ο δικός σου πόνος…
προτεραιότητα έχει ο εγωισμός σου …
πάντα εσύ
έχεις το πρόβλημα…
το θέμα
είναι πάντα ΕΣΥ…
τίποτα δεν
αλλάζει … τίποτα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου