Ψυχή μου πάντα χορεύεις με τους κεραυνούς… δεν σε φόβισαν ποτέ…
τους προκαλείς και σε προκαλούν… λες και κάποια ξεχασμένη μνήμη σε κάνει να τους
αποζητάς… δεν λούφαξες ποτέ στην θέα τους… τραγουδούσες με ακόμα ποιο δυνατή φωνή
να μην σε χάσουν… και ήρθε η στιγμή που φοβήθηκες
ένα σώμα… φοβήθηκες… ένα χαμόγελο … τους κεραυνούς φοβήθηκες δυο ματιών… δεν παλεύονται
αυτοί οι κεραυνοί μανάρι μου… σε αυτούς καίγεσαι ….γίνεσαι σκόνη ….το ευχαριστιέσαι…
και συνεχίζεις να χορεύεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου