Πέταξε από πάνω σου ότι σε πληγώνει… ότι σε πονά… είμαι εδώ
και θέλω να γίνω ότι ζητάς … ότι έχεις ανάγκη… ότι λαχταράς… όλα απλόχερα θέλω να στα χαρίσω…
Δεν θα σου παραστήσω τον θεό … ακόμα θα υπάρχουν μέρες βροχερές
μα δεν θα τις αντιμετωπίσεις ξανά μόνη σου … κοίτα… οι κεραυνοί που τόσο σε φοβίζουν
είναι πίσω σου … ξέχασε τους…
Σου είπα… δεν θα σου παραστήσω τον θεό δεν θα σου πω πως θα ‘ναι
μόνο άνοιξη, καλοκαίρι η ζωή σου, θα
υπάρξουν και χειμώνες μα θα σε ζεσταίνουν
πια τα χέρια μου… τις κρύες νύχτες θα σε τυλίγει η ψυχή μου… κουβέρτα να
χουχουλιάσει η ψυχούλα σου ….
Όχι … δεν θα σου παραστήσω τον θεό μα εσύ ξέρεις…. στην δικιά μου ζωή… καρδιά…. ψυχή μόνη θεά και
μοναδική θρησκεία μου εσύ είσαι …. μόνο εσύ …
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου