15/9/2015 μουσική.....

Θυμάσαι; Νύχτα με γεμάτο φεγγάρι από κάπου μακριά  μόλις ακουγόταν η μουσική .. ακούς; με ρώτησες… αυτή είναι η δικιά μας μουσική, οι νότες της γίνονται αστέρια και γεμίζουν την παρτιτούρα του ουρανό με την μελωδία της αγάπης μας… είπες και με κρατούσες σφικτά και το φεγγάρι μας χαμογελούσε…

Τώρα αχνό περίγραμμά η μορφή σου στην μνήμη μου …

Ξέρω… κοιτάς απόψε το ίδιο φεγγάρι μα είσαι αλλού… σώπασε η δικιά μας μελωδία…

Τώρα το φεγγάρι μόνο, χλομό, θυμωμένο μας κοιτά, μας κακιώνει… δεν έχει ποια παρέα τα αστέρια της δική μας μουσικής… μας λυπάται που ο εγωισμός έγινε μαέστρος στην μουσική της καρδίας….