Πόση αγάπη μπορεί να χωρέσει σε μια καρδιά.....και όταν αυτή αφορά παιδιά σε λυτρώνει, σε ελευθερώνει. Ξέρω ότι δεν θα κάνω ποτέ δικά μου, αλλά τα παιδιά της καρδιάς μου τα αγαπώ τόσο που ώρες-ώρες νιώθω ότι θα ''σκάσω'' από το μέγεθος της αγάπης αυτής. Σαν μπαλόνι γεμάτο αγάπη... Δεν ξέρω τι να τους ευχηθώ, μόνο η μαντινάδα που είχα βγάλει για την ανιψιά μου τα λέει όλα: Να 'μουνε χώμα όπου πατείς ποτέ σου να μην πέσεις κι αν πέσεις να ναι μαλακά μη τύχει και πονέσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου