Ένα δάκρυ… ένα τελευταίο δάκρυ απόψε θα μου επιτρέψω…
πες η νύχτα… πες η μνήμη… πες οι απουσίες… απόψε θα αφήσω το παράπονο… την πίκρα…
την απογοήτευση… την λύπη να τρέξουν χωρίς φραγμό… … χωρίς αναστολές και δεν πρέπει… να ξαλαφρώσει χωρίς ντροπή
και σκέψεις αδυναμίας η ψυχούλα μου … απόψε θα βγάλω την μάσκα της δύναμης… της
ανωτερότητας…
Ναι απόψε θα κλάψω… για τα όνειρα που έθαψα για να
μην ενοχλώ… για την κακοποίηση που μου έκανα για να ταιριάξω… για τις σιωπές
που έσπασαν με την ένταση τους την καρδιά… για τους έρωτες που γίναν αέρας… μαχαίρια…
φαντομάδες… για τις ευκαιρίες που έχασα, από φόβο; ανωριμότητα; ούτε εγώ ξέρω…
για όσα δεν διεκδίκησα που γίναν πόνος στο σώμα… για όσα λαχτάρισα και δεν άπλωσα
το χέρι… για τα αξημέρωτα βράδια που έπαιρνα αγκαλιά τον εγωισμό… για την μαγεία…
την φωτιά που άφησα να χαθεί… να σβήσει από τον καθωσπρεπισμό και την λογική που άλλοι
όρισαν…
Ναι … απόψε με το ιερό δάκρυ της ψυχής θα αγιάσω
το παρόν… θα θάψω το παρελθόν και ελεύθερη από βάρη θα κοιτάξω το μέλλον…..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου