Πόσα πράγματα
τριγυρίζουν στο μυαλό μου … κυκλώνας… και εγώ χαμένη… παραδομένη…
Ησυχία δεν
βρίσκω… και είναι ο κυκλώνας αυτά που νιώθω για
‘σένα… αυτά που θέλω από ‘σένα… αυτά που θες από ‘μένα…
Σκέψεις,
συναισθήματα, φόβοι σαν άγριοι δαίμονες χορεύουν μέσα μου …
Χίλιες αποφάσεις
παίρνω…
Χίλιες αποφάσεις
αναιρώ…
Χάος.. γύρω μου …
μέσα μου … παντού … και μόνος σταθερός άξονας η αγάπη που νιώθω …
« ξόρκισε τους
δαίμονες, μην αφήσεις να σε τρέψουν σε φυγή, πολέμα… πάντα αυτό έκανες.. κάνε
το και τώρα…» με ακούω να μου λέω…
Μα… δύσκολος,
αδυσώπητος, αδίσταχτος, ανελέητος, σκληρός, άγριος αντίπαλος ο έρωτας και με
σύμμαχο του την αγάπη ανίκητος, άτρωτος, αθάνατος γίνεται … πώς να τα βγάλω
πέρα; Πώς να επιβιώσω; Θα επιβιώσω;
Σοφία
Ζαχαριουδάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου