14.10.2014

«και μ’ αγαπάς ακόμα;» με ρωτάς και εγώ πώς να σου πω πως κάθε μέρα , κάθε ώρα η φωτιά θεριεύει και εγώ για χατίρι σου παρανάλωμα γίνομαι μα δεν με νοιάζει… γιατί στην φωτιά σου βρήκα τον παράδεισο μου… ότι ζητούσα είσαι εσύ…και έγινες η μόνη σκέψη, η μόνη έγνοια μου.. όλα τα έσβησες.. όλους τους έσβησες… εσύ μόνο υπάρχεις μέσα μου, γύρω μου, παντού..

Εσύ… μόνο εσύ με οδηγείς … με ορίζεις εσύ.. εσύ έγινες τα πάντα μου..

Δεν σ’ αγαπώ λοιπόν ακόμα.. σ’ αγαπώ ακόμα περισσότερο ζωή μου…